Iż to prawda że już nie ma mnie, lecz potok łez nie zatrzyma mnie .
Duszy mej zew byście z miłością szli i ludziom radość z szczęście nieść .
Na skrzydłach nocy i dnia nie się mnie do krainy baśniowej tej .
Tam tylko potoki szczęścia łez, czyż to nie wspaniałe jest .
A miłości deszcz tylko rozwesela mnie .
Czyż to nie życia kres, droga dalsza i wspanialsza jeszcze, czeka mnie .
Dusza ma zostaje przy was by wam pomóc w każdej chwili złej .
Wiersz dodano 18 maja 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o wierze
2 Komentarze do wiersza “„Czyż to życia kres””
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Dzisiaj mam dzień korekt…:) Twój wiersz też trochę bym wygładziła.
Iż to prawda, że już nie jestem, lecz potok łez nie zatrzyma mnie.
Duszy zew, by z miłością iść i ludziom radość, szczęście nieść,
na skrzydłach nocy i dnia poniesie mnie do krainy baśniowej tej.
Tam tylko potoki szczęścia łez, czyż to nie wspaniałe jest.
A miłości deszcz rozwesela.
Czyż to życia kres, nie.
Droga dalsza i wspanialsza jeszcze czeka mnie.
Dusza ma zostaje przy was by pomóc w każdej chwili złej.
za dużo „mnie” w tym tekście
nie się mnie- czy niesie? mnie
korekta konieczna
pozdrawiam