Na podołku siadłaś, niczym na Pegaza, Apollem nie jesteś, lecz reszta się zgadza. Erato, co lubię trzymać sobie w Talii, źródłem Muz mi jesteś w każdej swojej fali. Krew napływa mi do… , a Tobie do ust, mam Cię teraz w garści, a dokładnie biust.
To najlepszy sposób, żeby złapać wątek, najpierw pisać koniec, a potem początek.
Grabarz za pracę płacę ma niemarną i chociaż legalnie, pracuje na czarno.
Mówiąc przysłowiem Dalekiego Wschodu: „to żarcie było warte zachodu”.
Rzeźbiarz ludowy miał brata bliźniaka, jeden rżnął głupka, drugi strugał wariata.
Musi się pogodzić z losem, żeby zawsze iść za ciosem.
przyjdę kiedy zapadnie noc i zgasną już wieczorne zorze chcę ofiarować rozkoszy moc twoje serce miłością otworzę będę całował wciąż usta twe całą z nich będę spijał słodycz spoglądał w te cudne oczy też czy rozkosz nie już nadchodzi kiedy już nam zabraknie tchu nadejdzie ten czas spełnienia to zaczniemy moja miła znów urzeczywistniać swe [...]
Taka nasza już tradycja – nie w głowie nam prohibicja.
brakuje mi już czasem słów abym wyraził swój smutek tęsknota powróciła znów myśli żałością są zasnute pewnie przeminie długi czas zanim się znowu spotkamy i nie rośnie tęsknota w nas radością nas karmi pamięć S-c2009-08-22
gdy cię gnębi troska jaka i smutek nie opuszcza cię wreszcie przestań płakać nie jest jeszcze bardzo źle głowę swoją już unieś w górę w oczy ludziom śmiało patrz i usuń z lica ciemną chmurę blaskiem ci zajaśnieje twarz przecież kiedyś los się zmieni opuści cię wszelki już pech uśmiech twarz ci opromieni radością wypełni [...]
nie zgubiłem swoich marzeń choć już jesienne lata mam serce wciąż miłości pragnie swoje uczucie tobie oddam tyś miłością moją na zawsze bo aż do końca moich dni swoje serce daję ci w darze bo wciąż miłość mi się śni S-c 2009-08-19
Była sobie kura Co lubiła pić kawę Żeby ja kogut częściej Brał na zabawę ————————————— c.d. piszcie w komentarzach ? :)
Za górami , za lasami W bardzo dziwnej krainie Gdzie czas bardzo wolno płynie ———————————— cd. piszcie w komentarzach ? :)
Czym bym ja nie był, gdyby ta lira na jęki duszy zadrżeć nie chciała. Zniknąłbym chyba, niczym ten miraż, co go pustynia na świat wydała. Lub bym utonął w łez strugach deszczu zalewających strapione serce. Gdzie bym się podział poeta – mieszczuch, gdybym nie zaznał ulgi w tej męce.
Taki wróbel, to ma proste życie… Odezwał się! Poeta! Marzyciel! Co ma żywot skomplikowany do reszty… Gdybym miał prosty… nie pisałbym wierszy…