Bać się pewnej znajomości? Epizodem niech się stanie. A gdy mówię o miłości, Ty pytasz o zaufanie. A i tak masz wątpliwości: K. jak kocha. K – jak kłamie.
A ja w sercu mam jesień, serce moje wciąż rwie się do września. Miesiąc winnych czereśni, a mi w głowie wciąż pieśni o przejściach. Błękit nieba na oknie, nie ma burzy, choć moknie spojrzenie. Mgłą zachodzi powieka wciąż, spod której ucieka wspomnienie. Tylko twarz ma wyraża tępy wygląd grabarza po stypie. Wrzesień minął, choć z [...]
Błądzę sam po świecie, jak po nocy ciemnej, nic się zdaje drogi mojej nie rozjaśni. A cały mój zapał i trudy daremne, bo gdy widzę płomyk – cyt, on zaraz gaśnie. I za każdym razem, to co mnie spotyka, prawdą mi się zdaje, prawdą – bo chcę wierzyć. Więc idę za sercem z twarzą lunatyka, [...]
W oczach jego blask księżyca zostawiła nieświadomie. Światłość, która tak zachwyca, rozpaliła jego lica. W sercu nosi słońca promień. A na ustach pomarańcze kwitną, chociaż to nie wiosna. Sny ma słodkie, w snach tych tańce; miodem, mlekiem – tak jak w bajce kraina wiecznie radosna. W sercu Amorem wyryła swoje inicjały B.K. Myśli sprytnie swe [...]
cisza zmilkł telefon a w oknie nos na szybie pamiętam chuchałam para osiadała literki splecione kiedyś wypisywałam nasłuchuję nikt nie puka drzwi od windy trzasnęły ktoś obok zastukał serce zadrżało gdzie te tabletki dwie… trzy zadziałało szklaneczkę wychylę posłucham muzyki lampkę zapalę a w szybie księżyc uśmiechem promienieje jesteś wstrętny księżycu i z czego się [...]
Płakała w samotności, chcąc zapomnieć o miłości. Patrzyła na jego zdjęcie, które podarował jej w prezencie. Kto by pomyślał, że ona jest smutna Zawsze była rezolutna Czasami żyć już się nie chciało, Tak bardzo jej go brakowało. Nie widziała go długo, choć nie mieszkał daleko. Może właśnie to nasilało jej tęsknotę. Czasami gdy była w [...]
Jest takie słowo słowo nad słowami ono powstaje tylko między nami
Wywołany wilczek z lasu łypie wzrokiem skrada się tyle tu przeróżnych strachów że tak bardzo boi się Pociesza go więc Kapturek do babuni prowadzi go bo babunia jak babunia dobra jest na wszelkie zło
Wierzę, że istnieje droga, Którą prościej iść przez świat. Lecz mimo pytań do Boga Zginął za nią wszelki ślad. Nie mam kłamać się zamiaru. Ja przyczynę smutku znam. Twego głosu brak i czaru Jest motywem moich zmian. Wiem, to ja zdecydowałam, Że nie jesteś teraz mój, Bo przez ciebie zrozumiałam Czym jest rozpacz, płacz i [...]
Pustynia rozciągająca się aż do widnokręgu Susza, skwar i gehenna Był sam. Sam jak palec. Sam niezmiennie i stale Wołał o pomoc, lecz nikt go nie słyszał Skały milczały, piach nie widział problemu Wąż czekał, by dobić W końcu kielich został przelany Upadł na ziemię jak niepotrzebna marionetka Wszyscy jesteśmy ludźmi Każdy z nas nieraz [...]
odbite rysy twej twarzy w lustrze tak zapamiętam ciebie w chwilach czasem trudnych byłeś mi podporą pamiętasz budowałeś mi kiedyś fundamenty z moich marzeń nie spełniłam twych próśb byłabym zapomniała i życie twe skończone zgasła martwa świeca w bólu nie wybaczalnym drzew odszedłeś ku zapomnieniu twe dłonie i nogi zmiażdżone nie chce cię takim pamiętać [...]
gdy przychodzi rozpruwa mnie od środka uzewnętrznia mój ból i zaległe zakamarki czarnej duszy odwdzięcza się złem za ujrzane barwy dawnego dnia karze mnie za grzechy innych ciał upokarza i zbliża do ciemnego środka globu tarczą mą twarz w rozlanych czerwieniach żaru piekła które parząc moje dłonie gdy klękam chroniące odbicie lustra opisuje śmierć wskazówką [...]
Attyko piaszczysta skorupo twe oblicze zasłonięte kamiennym dymem zapiskiem nieznanym jesteś szkielecie dawnych kolorów płacie opuszczonych duchów pozostałeś rozbitym globem skałą
wyciskacze łez przygniatają dłonie walcem wymywają niczym potok coraz grubsze ścieżki niżej spadam staczając z góry kamienie czas biegnie nieubłaganie dzień kończy się dniem otula gwiazdy ot jaka szkoda tu siedzę stoję leżę nic nie robiąc nucę w myślach jedna melodia wędruje rozmyślam sto obrazów pamiętam odtwarzam komponuje tworzę pustkę
nie rozumiesz mojej fali aury raniąc godność rzucasz kulki w powietrze dusząc gardło w smutku żal nadchodzi tworzę jestem w samotnych trawach gorczycy wszystkie słowa powiedziane umiem śnic gdy w dłoni piszący detektyw umiem płakać z ogrzanymi powiekami zostań sam a ja w biegu krzyknę odwracając palec poezji