Całkiem niedużo ponoć trzeba by poczuć siłę w każdym calu,
wystarczy się gruntownie przyjrzeć, żeby zrozumieć doskonałość.
Oczarowana ideałem wgłębia się w jądro sytuacji,
w całości składnik ciężko dojrzeć, cząsteczki trudno jest zobaczyć.
Wie, całkowicie doskonałe, na wskroś magiczne nieraz bywa,
zgoła pomyśli, już się stało, schematu nie zna niegodziwa.
Do głębi temat ją porusza, wzorzec chce dojrzeć, on pokątny,
widać na twarzy u niej smutek, totalnie zmienia w mig poglądy.
Pod każdym względem zszokowana, reakcją lekkiej transformacji,
zupełnie przeistacza siebie, dla dobra każdej sytuacji,
punkt odniesienia podkreślony, opcji otwiera całą masę,
nic na uwięzi jej nie trzyma, na cacy kontroluje zasięg.
Wiersz dodano 4 lipca 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze obojętne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.