Bądź proszę jak kamień
o który się potykam
tracąc własny cień
bez którego znikam.
Bądź proszę jak niebo
które daje nadzieję
kiedy błądzę niemo
a świat się śmieje.
Bądź proszę jak fala
która mnie dogania
gdy życie się wypala
i nadzieję przysłania.
Bądź proszę milczeniem
jawą, snem i marzeniem
zimną wodą, ogniem,
moją myślą i złudzeniem…
…po prostu bądź.
Wiersz dodano 25 września 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze melancholijne
2 Komentarze do wiersza “Bądź proszę…”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Człowiek nie lubi żyć w samotności
W sercu bliskiego zawsze ugości,
Kiedy jest radoć i kiedy smutek
Życie z kimś nigdy nie jest zatrute.
wyczytałam z tego wiersza …niewolnicze poddanie, oddanie się miłości,którą ON postrzega już inaczej.
Czy warto tak eksploatować bogactwo duszy?
Wiersz chociaż prosi, ale krzyczy, krzyczy o ostatnia deskę ratunku wytrwania w tej miłości.
Pozdrawiam :)