wszystkie czernie bielą okryte
myśl ulotna płynie ku tobie
marzenia otulone śnieżnym prześcieradłem
grzeją nagość naszych grzesznych pragnień
kosmicznym pyłkiem przekazują tchnienie dusz
odczuwalne wszystkimi zmysłami
przymykam oczy
usta dotykają twoich
wznosimy się ponad widzialną przestrzeń
w innym wymiarze splatamy się z sobą
tańcząc taniec czułych oddechów
wydłużają się dłonie
ponad nieboskłonem
opuszkami grzeją dotyk
białe prześcieradło
biała noc niewinności
puch
Wiersz dodano 23 grudnia 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o miłości, Wiersze romantyczne
3 Komentarze do wiersza “Biel uczuć”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Pięknie o Miłości :)
podoba mi się twój wiersz,przypomniałaś mi niewinną miłość.
bardzo fajne merafory:)
pozdrawiam serdecznie:))))
Zasadniczo biel i czerń to kolory starości i żałoby…ale nie tylko.
Tu w tym wierszu biel wyraża czystości i niewinność, skrywającą pod
śnieżna pokrywą wszystko to co co przypominało o przeszłości, całym tym świata „brudzie” który nagle ni stąd, po jednej obfitej śniegiem nocy stał się bez znaczenia.
W tej scenerii my sami czujemy się często beztroscy, wolni…jakby życie nagle stało się bajką.
Klimat ten daje się odczuć szczególnie w daleko-miejskich miejscach, albo też w takich szczególnych jak parki, skwery…działki.
Wiersz ukazuje taką błogość miłosną, zamyślenie wywołane takimi właśnie warunkami.
Tak mi się wydaje, bądź tak to sobie wyobraziłem.
Piękna sceneria i delikatna zmysłowość. Niezwykła obrazowość sprawiają, że przebiegł mnie dreszcz. Czarujesz tym wierszem.