Jesień.
Znowu jestem w tym parku
gdzie ostatnio chodziliśmy razem.
Widzę ciebie na leżaku pod dębami.
Butla z tlenem.
Jesteś dla mnie wspomnienia obrazem.
Byliśmy szczęśliwi w przyrodzie
sami.
Spojrzenie twe ufne
i pełne miłości,
na tym obrazie
wspomnienia przeszłości.
Płaczę…
Boże,cóż ja na tym świecie sama
znaczę?
Jestem tylko jedną połową.
Druga już u Ciebie.
Pomóż mi wierzyć,że połączysz
nas w jedność,
w Niebie.
12.03.2007
Wiersz dodano 24 października 2008
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze melancholijne, Wiersze o miłości, Wiersze o wierze
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.