Smutne słońce już zachodzi,
Wraz z nim miłość odchodzi
serce rozpłakane, błądzi
Szuka spokoju, uczuciami rządzi!
dusza niespokojna płacze,
Czarna wrona do snu już kracze.
marzenia w proch obrócone,
Wspomnienia po kątach rozrzucone.
Dzieciństwa chwile; jakież to niewinne
A teraz? Wszystko przeraża; jakież to inne…
ludzie być ze sobą nie mogą,
Rożnymi problemami rozdzieleni
Ze smutkiem w sobie wpatrzeni
Wiersz dodano 10 września 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze dramatyczne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.