„Mea maxima culpa”
To Ja wyry?em bruzd?
na Twej m?odej skroni
zimnym jak „nie!” w uszach tego co poprosi?
odar?em Ci? z purpury
splamionej cz?owiekiem
i kl?cz?c przed Tob? kaza?em i?? boso.
To Ja Ci? napoi?em
kwa?nym oleandrem
patrz?c na Twe cia?o rdz? niezrozumienia
ja zaku?em w kajdany
a? po trzydziestokro?
Ciebie, który? dla nas
i naszego zbawienia (…)
Wiersz dodano 2 czerwca 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze dramatyczne, Wiersze o życiu nad życie, Wiersze o wierze
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.