Mobbing

Autor: frytka

Jej dumę  podeptałeś,

za drobne pieniądze,

satysfakcję miałeś,

tak przynajmniej sądzę.


Wielu to widziało,

nikt nic nie powiedział,

wszystkim było głupio,

przykry życia  przedział.


Tobie głupio być powinno,

szefem tutaj jesteś,

obojętnie co się stało,

nie powinneś wrzeszczeć.


Gniew i krzyki to słabości,

człowieka przykego,

z takim szkoda dyskutować,

gdyż racja jest jego.


Tobie w oczy  nikt nie powie

bo się ciebie boją ,

każdy przecież ma rodzinę,

za pieniądzem gonią.


Dumę swoją zakopują ,

przed wejściem do firmy,

a po pracy odkopują,

dla swojej rodziny.


Jej się nie chce zakopywać,

odkopywać także nie,

ona lubi prosto patrzeć,

i dlatego zwalnia się.


Pełna dumy dziś odchodzi,

fałszywej może…

tobie jednak  nie odpuści,

do sprawy sądowej.



Podobne wiersze

  • Usprawiedliwiony mobbing
    Mobbing    może    być   usprawiedliwion...




    • Wiersz dodano 30 stycznia 2010
    Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
    Główna

    Komentarz do wiersza “Mobbing”

    1. bozka - 2 lutego 2010 o 22:29 - Wiersze Minawia

      mhm- wstrętne zjawisko ten mobing
      dobrze że o tym napisałaś
      pozdrawiam

    Dodaj komentarz

    Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować