Każdego ranka kiedy cię witam
Chwytam za pośladki
Głowę wtulam w piersi
Dłonie błądzą po łaskawej skórze
Moich słonecznych pastwiskach
Czuję
Że muszę napisać o tym poemat
Taki osobliwy
Poruszający i skromny
Niepowtarzalny
Coś na kształt naszego szczęścia
Ale marny ze mnie poeta
Każda próba kończy się na imieniu
Ula
Wiersz dodano 16 grudnia 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o miłości
Komentarz do wiersza “Mój poemat”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Też coś o tym wiem, mam ten sam problem.
Często tak jest, że nie potrafimy napisac wiersza o kimś
na kim najbardziej nam zależy.
Próbowałem to samo zrobic z własną żonką, ale po prostu
nie da się i już.
A więc zadowala mnie Ona i samo imię Krystyna,
chociaż rymów do niego co nie miara.
:D
Teraz zmykam na moment, bo muszę odszukac ogonek dla litery „c”.
/sorko/