Najdłuższą podróż przebyłem przez czas,
a tam dostrzegłem że nie ma już nas.
Ani nadziei ani miłości, a tylko cisza
i chwila nicości.
Obraz ten w sercu zapamiętany,
wykuty, wyryty i skamieniały.
Na zawsze po zawsze, gdzieś w cichej dolinie
tam gdzie już miłość nasza nie płynie.
Smutek tam został i wiele cierpienia.
Ostatnią chwilą jest chwila wspomnienia.
Najdłuższą podróż przebyłem przez czas,
a tam ze łzami… nie ma już nas.
Wiersz dodano 10 sierpnia 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze smutne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.