Idąc drogą nic nie kryła
a jej suknia w strzępach była,
twarz bez blasku bez pragnienia
oczy bez nadziei cienia.
Zagubiona bardzo była
dużo w domu swym przeżyła,
był tam ojciec który pił
jej nie kochał, bardzo bił.
Już od dawna nie płakała
na to siły już nie miała,
szczęścia nigdy nie doznała
obca była jej pochwała.
Późną porą dnia pewnego
nie żałując już niczego,
kiedy chęć do życia przeszła
do pewnego baru weszła.
Tam znalazła przyjaciela
on jej słuchał on ją wspierał,
z nim spędziła całą noc
otrzymując ciepła moc.
Odkryto dnia pewnego,
że tak noce spędza u każdego,
wkrótce po tym ogłoszono,
że jej ciało znaleziono.
Szybko o niej zapomniano,
na nagrobku napisano:
piękna, młoda lecz zraniona
dziewczyna, na śmierć zrodzona.
Wiersz dodano 24 czerwca 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze smutne
2 Komentarze do wiersza “Nekrolog”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Wiersz z poważnym przesłaniem sensu życia zagubionego poprzez wrogie i fałszywe oddziaływanie otoczenia. Dobra forma i treć. Pozdrawiam…minawia
Jestem pod wrazeniem , świetne słowa , temat … całoć super))