Wiesz, jak wiele szczęścia dają przyjaciele
Jak piękne są fronty wzajemnej miłości
A jednak zatruwasz to kłamstwa trucizną
Ludziom, którzy robią dla ciebie tak wiele
Wbijasz najostrzejszy nóż nielojalności
Która się w ich sercach staje wieczną blizną
Jest falą dla wszystkich tonących okrętów
Zatapia na wieki ludzkie zaufanie
Prowadzi do śmierci wszystkiego, co piękne
Więc choć na twej drodze bezmiar jest zakrętów
Nie zbaczaj z niej nigdy, bo pustka zostanie
Gdy nić zaufania bezpowrotnie pęknie
Wiersz dodano 1 czerwca 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
apel
3 Komentarze do wiersza “Nielojalność”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
widzi mi się twój wiersz a że dziś tak jakoś sobie ,,cytatuje” to
wpiszę do tego cytat Jonathan Carroll
,, Z kłamstwami są same kłopoty. Trzeba smakować każde słowo, zanim je człowiek wypuści z ust… ” pozdrawiam
Jak dla mnie trudno to nazwać wierszem.
Całość napisana źbyt dosłownie, bez np. porównań, metafor.
Czyta się to niczym pożegnalny líst z pretensjami.
Spoxie, dopiero zauważyłam twój komentarz pod tym wierszem ;)
Naprwadę nie dostrzegasz tu metafor? Ja ich widzę conajmniej kilka. I czego jak czego, ale pożegnalnego listu to mi na pewno nie przypomina.
Cóż, może mamy różne definicje tych rzeczy ;)