Me serce jak twardy kamień
Zatapiając się w morzu łez wypływa
Ma dusza jak szalony wiatr ucieka przed cierpieniem
Me oczy, ręce, usta szukając ukojenia
krwawią przebite „cierniową koroną”
Ja… nie rozumiejąc życia Chwytam się ostrza wyciągniętej dłoni…
Wiersz dodano 3 listopada 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze dramatyczne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.