palec poezji

Autor:

nie rozumiesz mojej fali
aury
raniąc godność
rzucasz kulki w powietrze
dusząc  gardło
w smutku żal nadchodzi
tworzę jestem
w samotnych trawach gorczycy
wszystkie słowa
powiedziane
umiem śnic
gdy w dłoni piszący detektyw
umiem płakać z ogrzanymi powiekami
zostań sam
a ja w biegu
krzyknę odwracając palec poezji




Wiersz dodano 21 stycznia 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze melancholijne, Wiersze o sztuce

2 Komentarze do wiersza “palec poezji”

  1. bozka - 22 stycznia 2010 o 10:05 - Wiersze Minawia

    Moniko- w ostatnim słowie brak „i”I na końcu

    coś jakby o tworzeniu

    wyrzuciłabym jedno moje- popatrz

    nie rozumiesz mojej fali
    aury
    raniąc godność
    rzucasz kulki w powietrze
    dusząc gardło

    mej i mojej- ?

    coś jakby o tworzeniu- jak u mnie lecz inaczej

    pozdrawiam – my się znamy – bozka/dawna klubo:))

  2. monika.T. - 22 stycznia 2010 o 11:36 - Wiersze Minawia

    witaj :)) wszystko poprawiłam pozdrawiam

Dodaj komentarz

Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować


Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).

Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.