płaszczem z mgieł się odziała
stąpa po swym dywanie
a zza chmur
słoneczko wyjrzało
uśmiech z nieba posyła
odbija złocienie blaskiem
ciepłego liści szelestu
grzeje stopy oddechem
chyba się w niej zakochało
pocałunek ze słońcem
urody dodaje
pięknością maluje
pola łąki gaje
i wciąga w tę krainę
wszystkich zakochanych
czerwienią otula
z zieleni tak dojrzałą
a ja z tobą
w tym pięknie jestem
Wiersz dodano 12 października 2008
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze ciepłe, Wiersze o miłości, Wiersze o przyrodzie
Komentarz do wiersza “pani jesień”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Bardzo Pani do twarzy z tą jesienią.Ten z którym Pani idzie przez tą szeleszczącą liścmi jesień jest na pewno szczęśliwy.