płaszczem z mgieł się odziała
i stąpa po swym dywanie
zza chmur
słoneczko wyjrzało
z nieba uśmiech posyła
złocienie odbija blaskiem
ciepłych liści szelestu
grzeje stopy oddechem
chyba się w niej zakochało
pocałunek ze słońcem
urody jej dodaje
pięknością swą maluje
pola łąki i gaje
i wciąga w tę krainę
wszystkich zakochanych
czerwienią ich otula
z zieleni tak dojrzałą
a ja z tobą
też w tym pięknie…
Wiersz dodano 29 listopada 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze ciepłe, Wiersze melancholijne, Wiersze o przyrodzie
2 Komentarze do wiersza “pani jesień”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Jesień ma to do siebie, że niewiele jest tych dni słonecznych, niosących nadzieję na kolejne ciepłe.
Dlatego też nie ma co się zastanawiać i trzeba wykorzystywać każdą okazję na spacer.
Coś podobnego wyraża twój wiersz, taki spacer nawet z kimś wśród jesiennego ciepła i liści.
I nawet podoba mi się ten opis.
:)
Lubie jesien , odpowiada mnie jej kolorystyka. Dni pochmurne , zamglone wykorzystuje do przemyslen, ale tez z cieplym usmiechem na twarzy i w sercu.
Pozdrawiam :)