Osaczona?? Zapomniała, co ją wtedy tchnęło
Smutna?? Chciałaby odnaleźć tamto szczęście
Zrozpaczona?? Czuje się winna , za to ,że On cierpi
Niezrównoważona?? Krzyczy a tak naprawdę tego nie chce.
Tyle paradoksów reprezentuje jej zniszczona dusza!
Zniszczona do szpiku kości??
Sponiewierała własne szczęście!!
Teraz już za późno ,aby to wszystko poukładać.
Nawet jeśli jej się uda?? to nigdy jej życie nie będzie wyglądało jak kryształ.
Wiersz dodano 6 maja 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o miłości
Komentarz do wiersza “Paradoks”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Życie nigdy nie jest jak kryształ…dlatego jest ciekawsze, bogatsze…Wiersz właśnie o tym mówi, pomimo przeżytych rozczarowań.
Pozdrawiam :)