Płacz i zgrzytanie
to losu wołanie.
Tylko nie zmienne pozostaje
śmierci czekanie.
Trzeba kiedyś wyjść
na to spotkanie.
I przygotować parę słów
na powitanie.
Czemu nie ma zaklęcia
na zawołanie?
Z życiem ciągłe borykanie�??
Wiersz dodano 19 grudnia 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze melancholijne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.