Spotkali się pod drzewem kasztana
powróciły wspomnienia sprzed lat
jakby to było wczoraj znów byli razem
dłonie splecione nie chcą pożegnań.
Siwy włos i zmarszczek wiele
ich życia były już kruche
słońce niebo im rozzłociło
złączeni w uścisku, spragnieni siebie.
Serca biły pośpiesznie marzyli oboje
by chwila stała się wiecznością
w tym zerwał się rozhulał wiatr
spadł pierwszy kasztan w ich dłonie.
Patrzyli na siebie z uśmiechem
chcieli zatrzymać czas
smutne dni w radosne zmienić
znużeni podróżą zasnęli.
Zbudził ich dzwonek zegara
rzekli jednocześnie do siebie
wstawaj kochany -kochana.
musimy cieszyć się szczęściem.
Wiersz dodano 30 sierpnia 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o miłości
2 Komentarze do wiersza “Pod drzewem kasztana”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Magnolio ,napiszę tylko ,piękny.
Wiersz twój o śnie a bardziej wspomnieniu o tym co ich złączyło i w każdej sytuacji stało się powodem do czerpania radości z życia.
Bo mimo że przez kolejne dzieje losu czas ich nie oszczędzał, tak naprawdę w swych sercach nic a nic się nie zmienili.
I jeszcze stosowny cytat.
;
„Tylko miłość potrafi zatrzymać czas” – Jean Jacques Rosseau
;
Dodam jeszcze…i muzyka.
A wiersz pomysłowy i śliczny.