POLKA
Autor: minawiaKoniec już tej uczoności,
Czy poezja? Czy też wiersze?
Rozruszjcie trochę kości
Rozweselcie Wasze serce.
Och, jak z rodzinką wesoło,
miłość, radość i śmiech wkoło.
Ania nam poleczkÄ™ gra,
Magda w akord uderza.
Ania zręcznie po klawiszach
melodiÄ™ polki wygrywa.
Magda w struny na gitarze,
na raz akord dajÄ… w parze.
Tak poleczkÄ™ skocznie grajÄ….
Do tańca nią zapraszają.
Mama z tatÄ… i babcia
podskakujÄ… u Cha! Cha!
Babcia żwawo podryguje,
w rytm poleczki przytupuje.
Świat poleczką kręci się.
Razem z babcią tańczyć chcę.
Wnuczki litości nie mają,
W kółko grają i śpiewają.
Nogi same w rytm ruszajÄ…,
Poleczką mnie wykańczają.
Babcia już się zasapała,
pokazać tego nie chciała.
Niech zabawa dalej trwa.
Teraz polke zagram ja.
Po brykaniu oddech brałam,
lekkość wnuczek podziwiałam.
Teraz wnuczkom grałam ja.
Poleczkowy taniec trwa.
Nie potrzebne wielkie bale,
Żeby bawić się wspaniale.
Polką w tańcu świat wiruje
Ja do taktu przytupujÄ™.
Och! wesoło się zrobiło.
U sasiada gorzej było.
W sufit szczotką zastukał,
Rytm poleczki się urwał.
Trala la la u cha! cha!
Jeszcze polka w głowie gra.
Jeszcze polkÄ™ w uszch mam.
Zatańcz polkę nawet sam.
…………..mojej rodzince…..
kwiecień 30, 2007
Podobne wiersze
Wiersz dodano 30 kwietnia 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Główna
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.