Spod pióra lecą czarne muchy śnięte,Rozbijają się kleksem na karcie papieru,Rozmazują się, kroplą deszczu ciśnięte.Utrwalam je z lekka smużką lakieru.
Niepotrzebne nikomu takie okazyNawlekam na ostre szpilki cierpienia,Jak w iluzjonie czarno białe obrazy.Czekam aż odejdą w krainę złudzenia.
Zdejmę dziś okulary przeciwsłoneczne,Z oczodołów łza goryczy wypłynie.Cienką stróżką na bicia serce wieczne,Iskrą wrzącego wulkanu spłynie.
Schowam lepkie szczęścia cukierki,Jak złudzenie o życiu w komforcie.I zerknę z ukosa czy ktoś nie gra w bierki
Kryształem cnót i rozmazanym życiem.
Wiersz dodano 16 czerwca 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze melancholijne
Komentarz do wiersza “Rozmazane smutki”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Rozważania dotychczasowego bytu. Wiersz dobry w formie i przesłaniu.