SAMOTNOŚĆ

Autor:

Samotność to każdego wierna

„odwieczna przyjaciółka”

nie musisz jej prosić

wchodzi bez pytania

ona nie opuści ani nie zdradzi

zawsze milczy i kocha

jest piękna czasem łaskawa

często zadaje nam pytania

to znowu śpiewa do ucha

czy już ją polubiłeś

ma smak czerwonego wina

oczy jej puste bez wyrazu

ma w sobie coś pięknego

gdy obejmuje ramieniem

kiedy nadejdzie nowy dzień

lekkość zagości w twoim sercu

zmierz się ze swoim przeznaczeniem.





Wiersz dodano 25 października 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze pesymistyczne

2 Komentarze do wiersza “SAMOTNOŚĆ”

  1. spox -

    O tak, nie ma chyba człowieka który w swym głębokim wnętrzu nie czuł by się odizolowany, inny, zapomniany…samotny.
    Bo mimo że mieszkamy i przebywamy pośród rodziny, znajomych i przyjaciół, to tak na prawdę zawsze jesteśmy sami ze „sobą” i swoimi sprawami/problemami.
    A w tych nikt nas nie wyręczy.
    Każdemu od czasu do czasu potrzebna jest jej odrobina, byle nie za wiele, bo wówczas przeobraża się ona w smutek, melancholię i ostatecznie depresję.
    Nie ma to jak zapominanie o niej, bo to co ją wypełnia to prawdziwe życie i tylko to się liczy.
    ;
    Tak pięknie opisałaś samotność, że już ją polubiłem, chociaż przyzwyczajać do niej się nie chcę,nie będę.
    A wiersz lekki, zgrabny i zrozumiały.
    Jeden z takich jakie preferuję /choć nie rymowany/, bo napisany jest w sposób przystępny łatwy do wyobrażenia.
    Ot choćby;
    1. Sączenie lampki wina przy kominku
    2. Słuchanie muzyki/śpiewu w pustym domu
    3. Oczekiwanie na kolejny dzień gdy bieżący jest pusty i bez sensu
    4. ciągłe zadawanie sobie wielu pytań na które nie znajdujemy odpowiedzi
    5.
    Te i inne elementy samotności zauważam w twym wierszu.
    Czyli ogólnie jest Very good!
    ;
    I jeszcze cytat;
    „…samotność zbytnia i brak zajęcia gubią młodych ludzi” – Aleksander Puszkin

  2. minawia -

    „oczy jej puste bez wyrazu” myśl przekazana w tym wersie trochę kłóci się z następną „ma w sobie coś pięknego”, moja propozycja
    oczy jej w tęsknocie obrazu, czy z tęsknotą wyrazu…coś tu bym przerobiła.

    „jest piękna czasem łaskawa”**
    „ma w sobie coś pięknego”
    ** ten wers też do poprawki, porównujesz cechę zewnętrzną z osobowością…może
    jest niecierpliwa czasem łaskawa, jest sroga czasem łaskawa…myślę, że masz lepsze pomysły.

    Jednak najistotniejszy jest przekaz wiersza, samotność widziana innymi oczyma, oczyma daru życia, który też może być piękny, tylko…
    „zmierz się ze swoim przeznaczeniem.”

Dodaj komentarz

Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować


Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).

Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.