Patrz, dziś wiatr czyni oręże w obłoki,
Świat w jedno krąży miejsce krzywą strzałą,
Jedynie szepty, cisza, w sercu kroki,
Strata uczuć czyni posążek skałą.
Krew płynąca, ta tworząca potoki;
Znaczy twarz okrutną - zarazem całą
Zbladziałą, wskazówką - miejsce zatoki,
Zanik nadziei koniecznością stałą.
Łzy wylewaj, toż nie znosisz milczenia,
Przeto sępom wypada ścinać głowę,
Gdy jasność dzisiaj, płać cenę istnienia,
Jeśli, bezradność to życie bajkowe,
Całość niechaj trudami człowiek zmienia,
Miej swoją twardość jak i skrzydła zdrowe!
Wiersz dodano 19 lipca 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze melancholijne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.