Zaszumiało zaświszczało
złotym liściem
zagruchało roześmiało
…..?
Jak tylko sobie pomyślę
że mam napisać poważny wiersz
ubrany we frak z muchą
od razu patrzę na moje łóżko
pachnące ciepłym snem i poduchą.
Nudzą mnie pełne powagi wiersze
chociaż uczucia wnoszą najszczersze
może zbyt jestem lekkoduszna
niefrasobliwa
może powagę uśmiechem przykrywam
Mała, uważaj
wychodzi ci wiersz poważny
bo tam gdzie jest może
jest rozważanie
a ono jasność uśmiechu przysłania
A sio powago
jakie licho cię tu przyniosło
wiem cmentarz
pamiętam tato mówiłeś
nigdy nie bądź tak dorosłą
jak dorosłą będziesz
dlatego wspominam ciebie
z ciepłym rozrzewnieniem
nie w smutku
lecz z uśmiechem
takim jaki miałeś dla życia
nawet świeczka tańczy radosnym płomieniem
Wiersz dodano 30 października 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze ciepłe, Wiersze o życiu nad życie
2 Komentarze do wiersza “Świeczki i powaga”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Życie to tylko podróż a my tu gośćmi.
Prawdziwy dom jest tam gdzie serce nasze, a ono nie wybiera i nikogo nie słucha.
Najważniejsze w życiu jest być sobą, i to jest prawda.
A w radości i uśmiechu nie ma przecież nic złego, i oby tego jak najwięcej.
;
Co do wiersza?…to w pewnym sensie wynurzenia, taka próba zastanowienia nad powagą życia i sytuacji, ale to jest jeszcze tobie zbyt obce i tak trzymaj.
:))
Witam „kurdupelko”.Chodzę na cmentarz aby pomodlić się przy grobie rodziców i porozmawiać sobie z nimi i często cichutko uśmiecham się do nich.