Wiersze

a ja wyczytałam….

Wiersz z uczuciem, ma swoją duszę, a czy smutną, czy wesołą…właśnie na tym polega tworzenie dzieł. Wypisujemy z siebie to co akurat leży nam na sercu. Wtedy jest lżej. Może jest też ktoś taki , co tak samo czuje i jemu też jest lżej, że nie jest osamotniony w swoich odczuciach.

„Wiersz jest wysokich lotów lecz znów emanuje od Ciebie smutek i żal.” myślę, że o taki klimat autor bardzo dobrze zadbał, jednak zakończył go optymistycznie, jakby przebudzeniem z tej stagnacji uczuć
„zdepczę złych wspomnień pajęcze sieci
co przykuwały niczym do ściany
zerwę te więzy myśl krępujące
przepędzę z oczu kute kajdany

…co krepowały serce i wolę
nie dając spojrzeć na świat z wysoka
pługiem ożywię tę żyzną rolę
i plony wydam po kres w obłokach”

tylko dręczy mnie ta ostatnia część skierowana bezpośrednio do czytelnika

„Nie wam osadzać serce co krwawi
rozum co kaja się w swym obłędzie
i komentarzem czy recenzjami
mówić o bólu zaglądać wszędzie”(chyba literówka w wyrazie osądzać)
myślę , ze tu plączą się wątki osądzania uczuć i osądzania warsztatu ich przekazu. Do uczuć każdy ma swoje prawo…:)
Wiersz ten jest inny od Twoich pozostałych, odkrywasz w nim trochę siebie, a może nawet więcej niż trochę.
Pozdrawiam :)

Spoxie,zastanawiałem się czy coś napisać po przeczytaniu tego wiersza,z różnych powodów.Nie jest to wiersz z mojej bajki,jednak doceniam sobie jego klasę.Zastanawiam się też nad tym,dlaczego wyszła z Ciebie taka złość i pycha, może to i dobrze ,nie chcę i nie mam prawa tego nawet oceniać.
Pozdrawiam Piotr

Możne się wam narażę ale ja lubię czytać wiersze spox tak jak jego komentarze ten wiersz bardzo długi ale nie czuć tu zmęczenia w czytaniu ,jest tak bardzo życiowy prostymi słowami autor przemawia ,ja bym też nie sadziła ze jest smutas ,często ludziom zdarza się uzależniać swoje poczucie szczęścia i satysfakcji z życia od czegoś zewnętrznego. Zakładają, że potrzebują czegoś wyjątkowego, aby poczuć się szczęśliwymi być szczęśliwym, bez żadnego „ale”, „ot tak, po prostu” szczęście jest Twoim dziedzictwem jako członka rasy ludzkiej – i możesz osiągnąć ten stan w dowolnym momencie.

Dziękuję (admin), dokładnie o ten utwór i o taką prezentację mi chodziło.
Co do kwestii czytania, /wykluczając tytuł/…należy zacząć czytać od słów E.Claptona.
Czyta się jeden wers na dwa takty muzyki, w miarę wolno, to kwestia wyczucia.
Jak się dobrze rozplanuje, to ostatni motyw piosenki przypadnie na zakończenie wiersza, …
/ale gdzieś w motywie piosenki trzeba zrobić pauzę/
…to już trzeba czytać stanowczym, miarowym tempem.
Reszta to kwesta wprawy.