Komentarze do: Tak między nami…

Autor: monika.T.

monika.T. — Fri, 08 Jan 2010 00:11:47 +0000

piękny choć pełen żalu ale czyta się go jakbym wdychała lekkie powietrze :)

Autor: spox

spox — Mon, 30 Nov 2009 18:34:48 +0000

Dziękuję (admin), dokładnie o ten utwór i o taką prezentację mi chodziło.
Co do kwestii czytania, /wykluczając tytuł/…należy zacząć czytać od słów E.Claptona.
Czyta się jeden wers na dwa takty muzyki, w miarę wolno, to kwestia wyczucia.
Jak się dobrze rozplanuje, to ostatni motyw piosenki przypadnie na zakończenie wiersza, …
/ale gdzieś w motywie piosenki trzeba zrobić pauzę/
…to już trzeba czytać stanowczym, miarowym tempem.
Reszta to kwesta wprawy.

Autor: admin

admin — Mon, 30 Nov 2009 13:26:51 +0000

Nikomu tu nikt się nie naraża i się nie narazi :)

Skomentuje to tak:

„Niechaj Wena tu króluje
pisz jak sercem życie czujesz.”

To dotyczy również komentarzy.

Pozdrawiam

Autor: MAGNOLIA

MAGNOLIA — Mon, 09 Nov 2009 00:53:43 +0000

Możne się wam narażę ale ja lubię czytać wiersze spox tak jak jego komentarze ten wiersz bardzo długi ale nie czuć tu zmęczenia w czytaniu ,jest tak bardzo życiowy prostymi słowami autor przemawia ,ja bym też nie sadziła ze jest smutas ,często ludziom zdarza się uzależniać swoje poczucie szczęścia i satysfakcji z życia od czegoś zewnętrznego. Zakładają, że potrzebują czegoś wyjątkowego, aby poczuć się szczęśliwymi być szczęśliwym, bez żadnego „ale”, „ot tak, po prostu” szczęście jest Twoim dziedzictwem jako członka rasy ludzkiej – i możesz osiągnąć ten stan w dowolnym momencie.

Autor: spox

spox — Fri, 30 Oct 2009 23:10:59 +0000

Ależ Piotrze, każdy ma prawo do swojego zdania.
Skoro tak to widzisz…może nawet coś w tym jest.
Nie ukrywam przecież pisząc że pragnę pozbyć się tej przesadnej skromności, więzów i ograniczeń.
A czy to mi się uda? – czas pokaże.
Co do złości?…hmmm
Ta jest potrzebna do zwalczania kołtunerii, bigoterii i patologi.
Bo do tego potrzeba nieraz mocnych słów.
Dzięki, nie przejmuj się tym,…to tylko wiersz.
:))

Autor: szczepionka

szczepionka — Fri, 30 Oct 2009 21:01:33 +0000

Spoxie,zastanawiałem się czy coś napisać po przeczytaniu tego wiersza,z różnych powodów.Nie jest to wiersz z mojej bajki,jednak doceniam sobie jego klasę.Zastanawiam się też nad tym,dlaczego wyszła z Ciebie taka złość i pycha, może to i dobrze ,nie chcę i nie mam prawa tego nawet oceniać.
Pozdrawiam Piotr

Autor: spox

spox — Fri, 30 Oct 2009 18:59:43 +0000

Witaj (Admin) w moich progach, bardzo mi miło, chociaż naniosę jeszcze kilka poprawek.
Wiersz jak wiersz, wyrzuciłem tego trochę z siebie,…taka mała rozgrzewka, czy może bardziej manifestacja./?
No! zobaczymy, czy sił i chęci i determinacji wystarczy.
Co do spotkań, zawsze jestem ZA.
;
(minawia), miejmy nadzieję że będzie lepiej, ale nie obiecuję i kryć niczego nie będę.
Co do ostatniej części /mentorskiej/, wiem ze w ten sposób najeżam się na czytelnika, ale w ten sposób pragnę zrównoważyć osobiste przesłanie i przenieść/rozszerzyć je na całe „podwórko”.
Jest ona niczym ogon latawca która nadaje wierszowi odpowiednią skalę i kierunek.
Oczywiście lekko przesadzam, ale też pamiętaj że są różni odbiorcy.
:)

Autor: minawia

minawia — Fri, 30 Oct 2009 10:05:58 +0000

a ja wyczytałam….

Wiersz z uczuciem, ma swoją duszę, a czy smutną, czy wesołą…właśnie na tym polega tworzenie dzieł. Wypisujemy z siebie to co akurat leży nam na sercu. Wtedy jest lżej. Może jest też ktoś taki , co tak samo czuje i jemu też jest lżej, że nie jest osamotniony w swoich odczuciach.

„Wiersz jest wysokich lotów lecz znów emanuje od Ciebie smutek i żal.” myślę, że o taki klimat autor bardzo dobrze zadbał, jednak zakończył go optymistycznie, jakby przebudzeniem z tej stagnacji uczuć
„zdepczę złych wspomnień pajęcze sieci
co przykuwały niczym do ściany
zerwę te więzy myśl krępujące
przepędzę z oczu kute kajdany

…co krepowały serce i wolę
nie dając spojrzeć na świat z wysoka
pługiem ożywię tę żyzną rolę
i plony wydam po kres w obłokach”

tylko dręczy mnie ta ostatnia część skierowana bezpośrednio do czytelnika

„Nie wam osadzać serce co krwawi
rozum co kaja się w swym obłędzie
i komentarzem czy recenzjami
mówić o bólu zaglądać wszędzie”(chyba literówka w wyrazie osądzać)
myślę , ze tu plączą się wątki osądzania uczuć i osądzania warsztatu ich przekazu. Do uczuć każdy ma swoje prawo…:)
Wiersz ten jest inny od Twoich pozostałych, odkrywasz w nim trochę siebie, a może nawet więcej niż trochę.
Pozdrawiam :)

Autor: admin

admin — Fri, 30 Oct 2009 08:55:59 +0000

http://www.youtube.com/watch?v=fC04ZZploBE

Witaj drogi Spox-ie

już w tym wierszu nie wytrzymałem i muszę Ci napisać komentarz :)

Wiersz jest wysokich lotów lecz znów emanuje od Ciebie smutek i żal.

Niestety świat i ludzie się nie zmieniają, wciąż tak jak było jest ciężko, trzeba walczyć o swoje, także o swoje uczucia.

Proponuje Wam abyście zorganizowali sobie spotkanie, może podzielicie się swoimi odczuciami , smutkiem i radością, mniej będzie wówczas problemów i smutków na głowie.

Życzę więcej optymizmu i bardziej pogodnego spojrzenia na świat.

Nie zmienimy go .