Wiersze

Gratuluję 100-tnego wiersza,
szkoda tylko, ze dochodzisz do tak przykrych wniosków, przykrych dla autora jak również czytelników czytających Twoją poezję, komentarze. Wiem, że nie daje satysfakcji pisanie „sobie a muzom”, ale jednak pomaga w wyrzuceniu z siebie nagromadzonych doświadczeń, żali , bądź też radości. Zawsze ktoś to przeczyta, coś zostaje w czytelniku, chociaż nie zawsze są komentarze( a nawet częściej ich nie ma ). Nie wierzę, żebyś zupełnie przestał pisać, to już tkwi w człowieku o osobowości poety. Warto dzielić się ze swoimi spostrzeżeniami z innymi, a Ty masz wyjątkowy talent. Pozdrawiam, Elżbieta :)

Co do prolog;
Nie -bez -powodu oczy zwierciadłem duszy, ktoś nazwał kiedyś,
zabawa na tym przecież polega aby się czymś tam cieszyć,
nawet gdy chwila taka przychodzi ,że nam do śmiechu nie jest,
trzeba pamiętać, że życie krótkie,kiedy się skończy nie wiesz.
1 .zwrotka
Chciałam nie pisać, nie komentować , myślałam ,że się uda…
Coś jednak w wewnątrz mi nie pozwala,nazwę to ,,coś „paskuda: )
2.warto jest pisać w ,,cipec” z rynsztokiem, forą nie przejmuj się wcale,
z dna wydłubują do dni dzisiejszych, skarby są czesto niemałe;)
3.winy nie szukaj, myśl pozytywnie ,jętka dobrym przykładem,
Bumerang wraca gdyż był rzucony, nie rzucaj dobrze radzę,
żadna odpowiedź wróci nie może jak nie zadałeś pytania,
Wola jest wolna i tylko twoja, stan beznadziejny –odpada!
4.wokół ,,wesoło” roi się wszędzie, od ludzkiej nieludzkości,
Nie w każdym ciele przecież jest człowiek, nie każdy chce miłości.
5.Wiesz ,że myśliwym człowiek się rodzi ? tak jak i wojownikiem…
Tępiciel szczurów by nie zaszkodził,acz kto rezykuje życie?
Niby porządek mamy w chaosie, jednak nieabsolutny,
wyliczyć możesz na swoich palcach wiem, jesteś rezolutny.
Jak ktoś się chełpi liczb wynikami, znaczy uczyć się musi,
kto się nauczył, wie doskonale co śmierdzi i co dusi.
6. z tym naskrobaniem mam mały problem, czasami rzeźbię w drewnie: )
Nie myśl, że łatwo mi to wychodzi, czasami bardzo mizernie,
A co miotły powiem ci szczerze, zdanie moje zmieniłam,
ręcznie robiona nic w niej sztucznego,szelmę wręcz polubiłam.
Zamiatam czasem w domu w zagrodzie, naprawdę dobrowolnie,
,,byle” niecierpię ,nie brak mi zajęć,wiem po co czynnoś tą robię,
Ci co nie czują fetu i smrodu, daleką mają drogę,
Uczyć się muszą na błędach własnych,choć pomóc chcę, to nie mogę .
7.Odnośnie nic’ków takich owakich, co można dużo napisać?
przebije jeden przy dużym szczęściu, inny ma nadal szukać.
8.Szkic i kostrukcja, nie do zalania,to rzeczy nieśmiertelne,
Potopu jeszcze dzisiaj nie mamy,to wszystko jeszcze względne .
9.świata nie zmienisz ludzi tym bardziej, różne są perspektywy,
bezsensu nie ma nic na tej ziemi ,nawet zwykłej pokrzywy.
Gdyby się wszyscy zastanowili po co są na tej ziemi,
i gdyby każdy pojął sens życia byliby w końcu szczęśliwi.
Ratować siebie ,rzecz instynktowna, mamy coś w sobie z zwierzyny,
,,Nie moja sprawa, nie moja głowa”, jest wybór – alternatywy.
,, …lecz wiedząc również, myśląc i czując,że tej demony nic nie poruszy,
Patrzysz swym okiem w dal pozytywnie, zanim z krwi ciebie wysuszy.”
Pozdrawiam bardzo serdecznie.sory ,że nie mam czasu na analizę tamtego wiersza allllllllle znalazłam czas na ten na tamten przyjdzie też czas : ) pozdrawiam

UWAGA -są byki !zapewne wiele :( znalazłam dwa:( ,,a co do miotły” ,;czynność”;jestem niepoprawna -sory! innych nie widzę spadam do pracy:)