...ku podniesieniu ducha…
To nic, nasza Polska daleko.
Gdzieś daleko rodzinny dom.
To nic, ciągle tęskisz za rzeką,
do tych nadwislańskich łąk.
To nic, ona stąd już odeszła.
Teraz czujesz się taki… sam.
To nic, że powłoka twa grzeszna
i dobroci szukasz bram.
To nic, powiedz sobie to szczerze,
szeptem, czy też wykrzyczeć chcesz.
Ja w miłość, nadzieję wciąż wierzę
i przestanie padać deszcz.
Wiara, nadzieja i miłość
wciąż przy życiu trzyma ten świat
chociaż dużo już jej ubyło,
często- obcy, dla ciebie jak… brat.
Wiersz dodano 17 czerwca 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze ciepłe, Wiersze o życiu nad życie, Wiersze o wierze
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.