To

Autor: Kowal

Przyszło takie sobie

nieproszone,

zagnieździło się i siedzi.

Nie chce odejść

pcha się dalej

rozprzestrzenia i panoszy.

Pragnie niszczyć ,burzyć

pogrom i niepokój wokół sieje.

Nasza wiara i miłością ,

nasza chęcią z sobą bycia

potrafimy To wypłoszyć,

zniszczyć  i o wspólną przyszłość prosić



Podobne wiersze





    • Wiersz dodano 20 lutego 2009
    Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
    Główna, Melancholijne, Życie nad życie

    Dodaj komentarz

    Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować


    Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).

    Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.