pamięć często nas zawodzi
gubi się gdzieś w chaszczach życia
więc przypomnij sobie o mnie
kiedy tomik ten przeczytasz
słowo kiedyś powiedziane
obraz wzrokiem odebrany
czas rozmywa żywe barwy
czarną plamą pozostanie
ożywają w wierszach chwile
bardzo krotkie i te dłuższe
zapisanym słowem czynem
zapomnienie troche skruszę
Wiersz dodano 29 listopada 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze ciepłe, Wiersze o sztuce
3 Komentarze do wiersza “W tomiku”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Mieawio , tak pamięć nas zawodzi,ale i może i to i dobrze.Milość nie dba o pamięć. Pozdrawiam Piotr
Nasze wiersze są dość specyficznym rodzajem pamiętnika, bo prócz pewnej ilości faktów przechowują one w swych wersach odczucia, nastroje, uczucia…niespełnienia i marzenia.
/na pewno jest tego dużo więcej, a to tylko przykłady/
I pisząc je z czasem gromadzimy tę wiedzę, tak by każdy czytający mógł się w nich odnaleźć.
Z tego również powodu sam lubię czytać wiersze, bo często w słowach „innych” odnajduje swoje własne przeżycia.
Tak to działa u mnie.
A poza tym wiadomo!…niepohamowana wyobraźnia i ciekawość.
;)
…i zapomniales dodac o rymie :)
Rozne wiersze pisze
ten mi sie zrymowal
nastroje uczucia
miedzy wersy schowal.
Wiersz ten powstal przy okazji, tu w Chicago, kiedy dokonywalam wpisu na goraco, jako dedykacja, do mojego tomiku.
Pozdrawiam :)