Nie zrozumiesz mnie dopóki Nie staniesz się mną Nie potrafisz stojąc obok Moich losów owlec ciszą Nawet to rozumiem, no bo Jak cię widza, tak cię piszą Ty mądrości swych nie kryjesz Wnioskujesz, choć wiesz niewiele Nie rozumiesz mnie, bo żyjesz W swoim, a nie moim ciele Może jestem złą dziewczyną Straszne czyny, straszne błędy… [...]
Taka krótka chwila, chwila zamyślenia. księżyc ,gwiazdy,niebo mnożą się marzenia, takie co swym ciepłem wypełniają serce, chce by tych marzeń było jak najwięcej. Niech zagłuszą smutek, co się w serce wciska by tęsknota znikła, a radość w nim tryska.
Wzdychają nutki na pięciolinii, wiatr trąca struny tęsknoty. Tańczą śnieżynki w blasku księżyca. Wciąż mam w pamięci twe oczy. Oczy, co mają kochanie w sobie, patrzą z nadzieją. Czekają, czy moje usta to wypowiedzą, co ludziom radość, pociechę daje, co na dnie w sercu ukryte. Graj wietrze tę pieśń wprost z mojej duszy, ze śnieżynkami [...]
leży na parkowej ławce nikt nie patrzy na jej łzy taka sama, opuszczona taka jak my przymyka swe aksamitne oczy zamyka się w sobie tak dosłownie czasem tak dumnie kroczy zakochana we własnej osobie ale tylko pozornie chciałaby być znów kochana podziwiana chce zobaczyć uśmiech z rana tej miłości którą zwieńcza siłą naturalnego zaklęcia najpiękniejszy [...]
Tęsknoto gdy wchodzisz smutkiem wypełnia się serce.. Może i jesteś potrzebna, melancholię roztaczasz, a serce szuka miłości i tęskno do tego wraca. Chce w sobie poczuć radość po brzegi nią wypełnić, dać upust swym pragnieniom namiętnością napełnić. By w oczach iskry były i uśmiech się pojawił, gdy tylko będziesz chciała to wszystko możesz sprawić. Wystarczy [...]
Przyszła samotność zapukała, prawie łzy w oczach miała i powiedziała ze potrzebuje trochę odpocząć, bo źle się czuje. Chce zebrać myśli porozrzucane, no i posklejać to co złamane. A że trafiła na taką chwilę gdzie smutku w sercu było aż tyle, że ją wpuściło,nie namyślając miejsce ciepłe u siebie dając. Na początku było przyjemnie tak [...]
dotykam twojej dłoni gorącym marzeniem wsłuchując się w melodię serca w cichutkie nieśmiałe jej tchnienie czy to łza srebrzysta strunę trąciła i brzmienie tęsknoty przesłała do ciebie chociaż tak mała kropla głośnym echem serce obudziła powracając dotykiem duszy miękkością ciepła tak bardzo blisko szept usłyszałam kocham ciebie
To puste i gorzkie chwile. Do krainy szczęścia dał mi wilczy bilet i chyba zapomniał o mnie Pan z wysokiej góry – myślę tak – nieskromnie. Bezsilność – jak czad zabija, triumfy święci, prawdę chowa pod makijaż. Obojętność – fart oślepia, szydzi wciąż bezkarnie, spycha przyszłość w przepaść… Wiem! że brzmi to dość [...]
Gdy zbieram myśli swoje i układam w słowa, otwieram się do ludzi sercem bywa rozmowa. I wiersz z niego powstaje w rymy się układa, jak dwaj przyjaciele serce z rozumem gada. Pomaga mi zrozumieć, co we mnie dzieje się, choć samotność króluje to lepiej czuje się.
kiedyś czas miał dźwięk, było nim tykanie zegara, które mówiło nam, że każda chwila jest niepowtarzalna i ważna i choć dźwięk tych upływających minut pozornie był taki sam, dźwięk ten towarzyszył nam wszędzie i był metronomem naszych dni kiedy myślę o swoim dzieciństwie przychodzi mi na myśl dźwięk zegara, który stał na kredensie w mieszkaniu [...]
Z deszczu wyłonił się człowiek w szarym płaszczu pod szarym parasolem przystanął cichutko westchnął i znów zniknął w deszczu szary człowiek
Budowałam na piasku Tworzyłam bajeczny świat moich marzeń Jeden nieostrożny podmuch wiatru i wszystko zniknęło…
Kiedyś była różą. Zauroczony do swojego ogrodu przesadził. Pachniała i kwitła. W pochmurne dni kuliła płatki, ogrzewał ją swoim uśmiechem. Wciąż była serca królową. Nadeszła jesień. Chłodny wiatr obnażał z dnia na dzień. Urodę traciła. Goła na mrozie nie miała siły rozkwitnąć z wiosną. Zamarzła. Inne kwiaty, sezonowe, kwitną dla niego.
To moj pierwszy tomik zrobiony przeze mnie , natomiast oprawy moich wierszy dokonala stronka marhan. http://www.blurb.com/bookstore/invited/2102985/9c2e7e96ac92676e07b031855e78b861ec51f415?ce=blurb_ew&utm_source=widget
z cyklu: purpury jesieni Zerwałeś ze mnie suknię zieloną, zgrabnie uszytą na moją miarę. Różą czerwoną z przodu zdobioną, z kroplami rosy, uroku darem. Spadła sukienka pod twoje nogi na brudną ziemię, w błota kałuże. Los zdać się musiał być tak złowrogim, zycia w zieleni nie chciał wydłużyć. Nagle straciła kolor nadziei, błoto pokryło [...]