pędzi z nami bryczka w dwa konie zaprzężona - życie i śmierć to ich imiona na koźle siedzi – miłość i z bata zacina
Autor wiersza: minawia
Wiersz dodano 18 marca 2012
Wiersz w kategorii: Wiersze melancholijne, Wiersze rozważania
komentarz (1)
pędzi z nami bryczka w dwa konie zaprzężona - życie i śmierć to ich imiona na koźle siedzi – miłość i z bata zacina
myśli… – uwaga sufit! nie słyszy myśli… trzeszczy bierze tabletkę szum cisza sen sen sen myśli zaświeciło słońce
Cichutko szarutko ukrycie marne życie Pieniądze zaszczyty wszędobycie marne życie Hulanki swawole i picie marne życie Gdzie to życie ? To ja razem z tobą z miłością między nami i naszymi codziennymi problemami
czas oddalony na bezdrożach po horyzont mgła i świat jakby był poza mną ten moment cudu iskrzeń świtów odchodzi w niepamieć mroku tak daleko już do oddechów zieleni kładę w poprzek rzeczy odmienne biorąc w dłonie cały ból świata czas jak zatrzymać każdą jego chwile pamięć muzyka
kiedyś odkryję mapę istnień źródła ukryte w znaczeniu prawd symboli przepatrzę wszystkie powiązania zrozumiem ich złożoność zapisane pamięcią przetrwają w wiecznych śniegach gór mgieł przezroczystego błękitu na granicy dwóch moich światów
O wiośnie myślę, gdy słonko świeci budzący dzień z uśmiechem leci, bo tak pięknie przyświeca nam, choć jeszcze szron za oknem mam. Lecz już niedługo przyjdzie, pokaże ile nam da od siebie w darze, znów zaczną kwitnąć kwiaty i drzewa i budzić dźwiękiem ptaka, gdy śpiewa, tyle radości nam sobą wniesie śmiechu i miłych serca uniesień. Bo [...]
(z kufra) na oszronionych przymrozkiem stokach dymią przycupnięte kominy niebo dziś inne nad nimi szaroniebieskie zamglone drzewa jak z kapoty biedaka wyciągają nagie ramiona skrzypiąc oddechem mroźnego wiatru włosy smagaj gdzie jesteś nie dotykasz zziębniętego policzka nie prowadzisz na szczyty oczy straciły odcień zieleni szmaragd w szarość się zmienił 8 styczeń 2009, Göteborg
Dla wszystkich, którzy tęsknią. Trochę melancholii :)
Z jednej gliny jesteśmy wszyscy ulepieni lecz różne dłonie nas kształtowały na jeden dzbanek spadł płomień duży innego ledwie te iskry grzały i bardzo często nie możesz odróżnić który na plewy się tylko nadaje którego miodem możesz napełnić i przed tym gorszym właśnie przystajesz jeden zawartość chroni skutecznie innemu ucho szybko odpadnie po jednym zbierasz [...]
oglądam zdjęcie z przeszłości na nim ty i ja my obydwoje uśmiechnięci radośni na policzkach morskiej wody skry iskrzą się w słońcu… na naszych ciałach promienieją miłością nadzieją wypominam nasz czas słona kropla spływa po policzku do końca mieliśmy być ty i ja my i tak jak moje życie bez ciebie zostawiam wiersz niedokończony los [...]
Tak wspaniale czuć serca bicie, gdy uczuciem karmisz je nocą w marzenia podążać skrycie tymi chwilami cieszyć się. Bo właśnie w tych momentach, szczęście wypełnia mnie jestem wprost uśmiechnięta otulona nimi być chce. A ciepło co z nich wypływa jak słońce tak miło grzeje tak chciałabym by te momenty dały mi sercu nadzieje By samotnosc [...]
co napisać mam w te kilka słów, że może kiedyś…? że znów..? a jeśli tak, to kiedy..? może dzisiaj…, może nigdy już nie zaznamy tych kilku słów. Bo czymże słowa wypowiedziane, nigdy niezapomniane przez siebie samego, a miłością okaleczonego.
Nie zrozumiesz mnie dopóki Nie staniesz się mną Nie potrafisz stojąc obok Moich losów owlec ciszą Nawet to rozumiem, no bo Jak cię widza, tak cię piszą Ty mądrości swych nie kryjesz Wnioskujesz, choć wiesz niewiele Nie rozumiesz mnie, bo żyjesz W swoim, a nie moim ciele Może jestem złą dziewczyną Straszne czyny, straszne błędy… [...]
Taka krótka chwila, chwila zamyślenia. księżyc ,gwiazdy,niebo mnożą się marzenia, takie co swym ciepłem wypełniają serce, chce by tych marzeń było jak najwięcej. Niech zagłuszą smutek, co się w serce wciska by tęsknota znikła, a radość w nim tryska.
Wzdychają nutki na pięciolinii, wiatr trąca struny tęsknoty. Tańczą śnieżynki w blasku księżyca. Wciąż mam w pamięci twe oczy. Oczy, co mają kochanie w sobie, patrzą z nadzieją. Czekają, czy moje usta to wypowiedzą, co ludziom radość, pociechę daje, co na dnie w sercu ukryte. Graj wietrze tę pieśń wprost z mojej duszy, ze śnieżynkami [...]