Życie nasze tak w całości , to nie sprawia nam radości, jeśli nie ma tego czegoś, bardzo w życiu potrzebnego. I choć jakoś kręci się i ogólnie nie jest źle, to ten brak odczuwa się, kogoś przy kimś śmiejesz się. I odczuwasz uderzenie w sercu jakie wprost walenie, takie jak dawałeś mi już nie wrócą [...]
W milczeniu ocieram łzy z wilgotnej twarzy. Wszystko, krok po kroku kalkuluję. Patrzę na twoje zdjęcie i nie mogę się skupić. Wodzę palcem po twoich fioletowych oczach nakrapianych błękitem. Jak jesienne niebo. Tak piękne gdy jesteś szczęśliwy. I tak zabójcze gdy targa tobą gniew. Stapiające najtwardsze metale. Ostre jak diament. W milczeniu mnożę to co [...]
Odejdź ze swą niewinnością I zostaw mnie z mymi grzechami Nie warto nic zmieniać Zbyt proste to sprawy Tak łatwo oceniać Gdy ma się podstawy Mgła zaniknęła Deszcz przestrzeń oczyścił Obnażył z nieprawdy Obraz rzeczywisty Ideałów nie ma W ciemnym tunelu bezradności Światło grzechu jest błogosławieństwem Choć dobrze wiem, że to on złączył Brutalność świata [...]
Patrzę na dobytek mojego życia. Nadzieje, które rozwiałaś Szczęście, które mi zabrałaś Poczucie człowieczeństwa, którego mnie pozbawiłaś. I patrzę na innych, którym przyszło cię osądzać. Patrzę na głupich ludzi skazujących innych na cierpienie z twojej strony. Patrzę jak robisz to samo innym. Jak odbierasz im wszystko. I myślę sobie, że jestem bezradna jak nigdy dotąd. [...]
Czuję w dłoni szorstką powierzchnię znajomego przedmiotu. Moje palce wodzą po ostrej krawędzi niezdarnie posklejanego serca. Czuję miejsca w których naniosłam zbyt wiele kleju. Otwieram małą gablotkę, szklane więzienie moich uczuć. Uśmiecham się lekko, i umieszczam w nim serce, patrząc nań troskliwie. Zapewniam je gorąco: „Tutaj nikt cię już nie zrani.” Obiecuję, zadając mu jednocześnie [...]
Cmentarz mych uczuć- pole tesknoty, w nim się miotają wszystkie me myśi. Myśli radosne,beztroskie i wolne jak i te smutne-wprost z serca głębi. Moje uczucia to me przyjaciele, często nie chciane i nie pytane, w nich tez ma milość-ta nieprzeżyta, ta co zbyt wcześnie życie swe traci. Teraz ma milosc żegna się ze mną, [...]
Nie widzę nic bo Ciebie nie ma Dni są puste i szare bo Ciebie nie ma Szkoda że już mnie Nie przytullisz Nie wiem co czynić Oślepłem
W ciemnościach sama siedziała – Westchnienie za westchnieniem, Łza za łzą. Ich szczęście jest wspomnieniem, Razem już nie są. Cierpiała. A w sercu żal, Monotonny bal, Życie gorzkie, A on – jej bożkiem; Odszedł, porzucił I już nie powrócił. Pozostawił jej jedno – Złamane serce. Z tych kwiatów, co więdną Ustroiła się wieńcem. I razem [...]
I stworzył człowiek firmę, By mieć do czego wracać. Myślał, że to coś więcej, Doświadczył, że tylko praca. Myślał, że będzie lepszym… Nie wiedział, co firma mu powie… (?) Tak stał się złem koniecznym I zwykłym ludzkim zasobem.
jaką pieśnią szumisz gałęzie na ziemię spadły złamana przemawiasz smutkiem krwawi serce rozdartej brzozy strach wzniósł się ponad obłoki śmierć płatkami śniegu przykryła czerwień niech krzyk bólu echem przenika w słowa modlitwy ku niebu
Sam sama uczuć gama samotnością kaleczone w samotności zagubione
Odchodze, zapomniany przez świat prowadzony przez cień, nadziei do świata koszmarów,wiecznej ciemności wszystkie emocje ukryje pod tytanową maską, uśmiechu serce wali jak szalone a rozum, nie wie co czynić uciekam z tego świata… czy kiedyś powróce? czy znajde droge? czy ktoś przyjdzie z pomocą? i czy uchroni mnie przed upadkiem?
Narysował niebo Niebieską pastelą Odznaczył w nim chmury Czystej kartki bielą Narysował trawę Wiosennie zieloną Na trawie ławeczkę Małą – oddaloną Narysował panią Na spacerze z pieskiem Pana w marynarce Zielono-niebieskiej Narysował domek Z setką tycich okien Za nim krągłe wzgórze Troszkę zbyt wysokie Skończony rysunek Schował do szuflady Wyjął go za jakieś Dwie i [...]
Mojej Matce… W księżycowym świetle stoję przy oknie, myślę ciągle o Tobie. Księżycowe łzy kapią Jedna po drugiej. Nie pytają dlaczego? Nie pytają po co? To z tęsknoty za Tobą… To z miłości za Tobą. Nie zadzwoni już telefon… Nie usłyszę Twego głosu… Nie zjemy już śniadania… Nie zjemy już obiadu… Nie zjemy już [...]
Witaj smutku Miłość daje nam skrzydła Czasem potrafi zabić Przychodzi nagle znikąd Odchodzi bez zbędnych słów Miłość bywa skomplikowana Czasem wręcz zmanipulowana Nie słuchaj słów Słuchaj serca i z nim mów Smutek zamieszkał w mej duszy Rozgościł się na dobre Łzy wypełniają mą pustkę Uśmiech odszedł bezpowrotnie Życie toczy się dalej Walka smutku z radością [...]