Góry błękitne niczym zanurzone w morzu kobierzec biały na nim trol w chmury zapatrzony strumień w nim płynący serce bije marzeniami w ciszy kiedyś siebie spotkamy
Na skraju łąki młode zające hasały radością świat obdarzyć chciały czemu więc kolejno łupem wilka gineły wszak i wilk stary łasy szczęścia jak żeru
Już taką mamy porę mgła zjawia się rankiem i wieczorem. I widok za oknem skrywa, bo to tak z nią już bywa. A gdy chcesz stawiać krok , wytężyć musisz wzrok w niej zarysów szukamy, by widzieć co przed nami.
Już nam minusy pokazały się, szronem na dachach dzień przywitał się. Powoli puka w okna do nas zima. która za rękę tak się z mrozem trzyma, lecz w głębi serduszka,mam taką nadzieje, że jesienne ciepłe dni nam jeszcze przywieje. Niech się ukarze promyk słońca mały, by ciepło do serca wraz z nim przenikały, a twarz [...]
Lato już kończy swe panowanie i teraz jesień z nami zostanie, puka leciutko nam w okiennice, wierząc że jeszcze się nią zachwycę. W kolorze brązu i pomarańczy, będzie na liściach drzew sobie tańczyć, zaprosi wietrzyk by razem z nim w koronach drzew pląsał się , wił. Słonce siedząc sobie na niebie, będzie promienie rzucał przed [...]
niech w każdym słowie będzie wiosna w dotyku – wiosenne słońce niebo i zieleń w oczach dojrzewająca niech czar wiosny w nas będzie
Róża ma to do siebie Że nigdy kolców nie kryje Na wszystkich zerka nieufnie Każdego cierniem przeszyje Nigdy się nie nabierze Że jesteś jej przyjacielem Zna ludzkie cechy i wie, że Rozwagi nigdy za wiele – Róże to mądre stworzenia Choć wiele w nich perfidności Lubią zadawać cierpienia Kpiąc z naszej naiwności
Płynie Wisła płynie po Polskiej krainie a dopóki płynie Polska nie zaginie Odra z Wisłą i ich rzeczki w dziką wolność się puściły wszystkie miasta wsie wioseczki już nie mają na nie siły płynie Wisła płynie po Polskiej krainie nie chce płynąć w ryzach kraj chyba nie zginie płynie Odra płynie na Wisłę spogląda i [...]
słońce wstało wczesnym rankiem przywitało ziemię swoją kochankę bawili się w grę cieni od długich do coraz to krótszych aż do zupełnie prostopadłych promieni i kiedy było już w zenicie nadeszła wichura z ukrycia a za nią przygnała posępna chmura zniknęły w ciemności tańczące cienie lotem błyskawicy grom z nieba grzmotnął z trzaskiem zamknęło się [...]
Po zimie, skopane już warzywne grządki, na kwiatowych szlakach zrobione porządki. Kolorowe bratki, kwitną tulipany i pole stokrotek wśród trawy rozsianych. Jeżyny, maliny perz zaatakował. Wezmę się za ciebie, znikniesz! Daję słowo. Haczka, grabki, rękawice… z korzeniami wyrywam jej tajemnice, ziemia pachnie, daje życie. Wśród kwiatów wypijam kawę, strzepuję codzienne troski, wiatr na liściach gra [...]
wyjrzałam przez okno sprawdzić czy już wiosna a tu samochody w białych śpią pokrowcach wszystkie czernie białym puchem przysypane zamiast kół potrzebne płozy są od sanek z jednej strony urok zimy mnie zachwyca w bieli znów spowita cała okolica drzewa i pagórki radość dzieci sanki z drugiej wypatruję wiosennej sasanki
wyszłam z klatki w bajkę zimy na osiedlu tu w koronkach odbija promienie słonko wśród misternych haftów hasa z cienia błysk wynurza w oczy piękny zimy świat uroczy posrebrzało wszędzie biało drzewa lukrem są polane białą kołdrą skryte błonie rozcieram na mrozie dłonie pstrykam zdjęcia ogarniam wzrokiem urodę zimy od mrozu poliki płoną w białe [...]
A to (szczepionka) zainspirował mnie do napisania tego wiersza,
swoim wierszem; „Zimowa ptasia historyjka”
:)
Sroczka rankiem przyleciała trochę się porozglądała sikorkom zjadła słoninkę robiąc niewiniątka minkę Sikoreczki wpadły w złość cóż to za bezczelny gość aby udobruchać sikoreczki dostały ze smalcem skwareczki
wiatr i mróz bawią się ze mną w berka mróz szczypnie w nos wiatr śniegiem w oczy i zaklepana jest kurdupelka dogoń mnie dogoń wiatr rozhulany śnieg w mrozie sypki nic to mi nic to zacieram ręce mocno kijkami szczyty odbijam śmigam w doliny zjeżdżam na plecach śmiechem doganiam wiatr mróz i śnieżek i ja [...]