to ja
twoja wiolonczela
czy już o mnie zapomniałaś
stoję w kącie smutna
radość ze mnie
już dawno wygrałaś
to dla niego mnie zdradziłaś
i jak on teraz ciebie
ty moją muzykę zraniłaś
uwolnij mnie od smutku
weź
przytul
dotknij
popieść struny
smyczkiem
delikatnie
pomóż łzom
uwolnić się wibrującym rezonansem
niech znów nasze dusze
połączy melodia radości
kwiecień 118, 2006
Wiersz dodano 19 maja 2007
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o sztuce
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.