Zostałam sama, lecz się nie boję,
Nie mam nikogo, ale nie szkodzi,
Nie wiem gdzie iść, więc pewnie stoję,
Po morzu łez płynę w wielkiej łodzi.
Targają mną burze i przeciwności fale,
Nie widać nigdzie portu w odległości,
Lecz nie przejmuję się tym wcale,
Bo i na tym morzu spokój zagości.
Może nawet słońca ujrzę promienie
I kiedyś poczuje ich ciepło na twarzy,
Może sama swe życie odmienię
I spełni się to, o czym me serce marzy.
Wiersz dodano 25 maja 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze obojętne
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.