woda kiedy słyszy nasze szepty
rodzi kryształki zdrowe i jasne
a gdy o cierpieniu i strachu
bryły pełne tuczonego szkła
w tęczy nie ma ułomności
można ją przetłumaczyć
na język kręgów w zbożu
lecz mylą się mówiący
że siedem barw
jest ich tysiące
tak jak tysiące twoich spojrzeń
z sadów po śladach ziemi
Wiersz dodano 17 lutego 2012
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze ciepłe
3 Komentarze do wiersza “żurawie”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Wiersz refleksyjny, piękne metafory ludzkich odczuć wplątanych w zjawiska przyrody.
Witaj Marcel :)
minawia – Witaj ,zjawiska przyrody mają to do siebie że odzwierciedlają ludzie emocje dlatego często szukamy w nich metafor czy wzruszeń :)
Dziękuję :)
Coś jest w tych wierszach … wzruszają klimatem