…pustka która wypeÅ‚nia
ciało wątłe i wypalone
niczym brzoza
pochyla ku ziemi
członki osłabione.
…strach który wypeÅ‚nia
wnętrze okrętu
niegdyÅ› silnego
obecnie pełne
życiowego zamętu.
…miÅ‚ość która przekwita
jak majowy bez
i konwalia biała
zostawiajÄ…c na licu
ślad słonych łez.
…serce zbolaÅ‚e
co tyka nierówno
niczym bomba
w głębi ukryta
lecz na próżno.
Wiersz dodano 15 lipca 2009
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
Wiersze o miłości
2 Komentarze do wiersza “Å»ycie to…”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
Bardzo pesymistycznie, każda następna zwrotka , to coraz więcej żalu.
Jeszcze wrócę do tego wiersza teraz wychodzę ze swojej klatki, żeby pożyć między ludźmi.
Wiersz dopracowany w formie, a użyte środki metaforyczne w pełni oddają klimat przygnębienia..:(
Życie to na pewno nie bajka.
A czÅ‚owiekowi znacznie Å‚atwiej jest siÄ™ stoczyćâ?? niż wyjść na ludzi .
Tak więc wiersz wyraża dylematy/rozterki i obawy, jakby pytanie o sens tego co nazywamy życiem.
A jednak jest wiara, jest nadzieja i miłość i dopóty w nie nie zwątpimy życie będzie może nie najlepsze ale znośne.
Wiersz dość dobry, mówi znacznie więcej niż mi się nasunęło/skojarzyło w tym temacie.
:)