Byli sobie dziad i baba
jak zwykle we troje
piękna nienawiść
łączyła tych dwoje
W szponach nienawiści
ta dwójka tańczyła
w namiętnej niezgodzie
baba z dziadem żyła
Gdy po latach nienawiść
tym tańcem zmęczona
cichutko odeszła
w kłótni niezauważona
dziad z babą w lament
cóż teraz będziemy robili
skorośmy się do tej nienawiści
tak przyzwyczaili
Wiersz dodano 19 lipca 2010
Zobacz wiersze z kategorii do których należy ten wiersz:
satyra, Wiersze o życiu nad życie
2 Komentarze do wiersza “Żywot baby i dziada”
Dodaj komentarz
Aby napisać komentarz na dany wiersz musisz się zalogować
Kopiowanie tekstów, obrazów i wszelakiej twórczości prezentowanej na minawia.pl bez zgody autora, jest stanowczo zabronione. (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z dnia 4 lutego 1994 r.).
Zezwala się jedynie na prezentowanie części utworu nie stanowiącej całości, zawartej w cudzysłowie, z podaniem źródła utworu w postaci klikanego linku.
ano nienawiść jak miłość, odchodzi ,później tak nie wiele,
zostaje nie wiele a oni nie-młodzi,
w tolerancji żyją, wegetują może,
w tych przypadkach tylko daj im dobrze Boże.
pozdrawiam
bez nienawiści
wrócą do spokojnej miłości
dziad z babą przedłużą sobie tym życie
nie udławią się
nadmiarem ości.