styczeń, 2010 - Wiersze

Dżentelmen

Przepraszała – w tramwaju – że przypadkiem wpadła na mnie swoim zadkiem. W odpowiedzi mówię do niej: cała przyjemność po mojej stronie!

Pamięć po pani, rozstanie z panią, wywołują u mnie wzruszenie… ramion.

Czytaj fraszki i pamiętaj: człowiek uczy się na puentach!

Żeby wyszło szydło z worka, trzeba sięgnąć do rozporka.

Było by błędem nie zważać na puentę.

Niech się raczej w czoło postuka, kto twierdzi, że fraszka to nie sztuka.

Tylko schizofrenia mnie docenia.

Parę fraszek chlasnę, zmęczę się i zasnę.

Kibić smukła, tu wypukła, tam wypukła.

Ciało kobiety, rzecz najpiękniejsza, dotykać szkoda, nie dotknąć – większa.