styczeń, 2010 - Wiersze

Wygodny

Był człowiekiem prawym, w zależności od sprawy.

Kto w nocy śpi jak suseł, to albo samotny, albo już usechł.

Nie pytaj poety, o co mu chodziło, bo ci będzie głupio, a jemu niemiło.

Fraszka jest jak bonsai i osa: miniaturką wiersza i kąsa.

Fraszki moje jak modelki: – kreatorze, jesteś wielki!

Zegar to taki mechanizm, mknie do przodu, czas ma za nic.

Jak by ci to powiedzieć, fraszkopisarz jest jak niedźwiedź. Rymy są dla niego miodem, puenta wpadnie mimochodem.

Fraszka jest ponadczasowa, jak przeczytasz, to zachowaj.

Masz sumienie? W sumie – nie.

To ci dopiero licho złowieszcze, ty mówisz dosyć, a on mówi jeszcze!