Gdy na mnie spojrzysz,mrugniesz,szepniesz coś do mnie, wraca ma chęć do życia. Chcę pędzić tak szybko,krzyczeć ogromnie, bo kocham Cię,kocham nad życie. W duszy mej gra,śmieje się buzia ma. Świat…
Czytaj dalej...Kategoria: Wiersze ciepłe
Niech przyjdzie..
Pomału już wiosna kroki swoje stawia i z tyłu zimę za sobą zostawia, bo przyjemnie będzie nastrój nam poprawi, gdy w końcu dla nas się tutaj pojawi. Znów zazieleni wszystko…
Czytaj dalej...Z naręczem kwiatów
jeszcze brzask nasycał się rosą świt już wyglądał zza horyzontu ciepłem snu otulona jeszcze była w James Bond – a ramionach jakaś magiczna siła uniosła powieki rozmarzonym spojrzeniem w nią…
Czytaj dalej...Trochę radosci w słowach…
Słońce radośnie o poranku wstało, bo ciebie ode mnie pozdrowić dziś chciało, zawstydziło się trochę, że lśni już na niebie przysłoniło się chmurką i zerka na ciebie. W słonecznym uśmiechu …
Czytaj dalej...W prezencie dla ciebie
tylko ty tak mi radośnie tylko ty tylko ty powtarzam inne zapachy odstawiam tylko ja z tobą tylko ciebie kochać potrafię na kawałeczki nie rozdrabniam siebie w pocałunku przekazuję
Czytaj dalej...Odpocznij
Zatrzymaj się choć chwilkę usiądź sobie wygodnie, zamknij zmęczone oczy, by myśli płynęły swobodnie. Oddaj się marzeniom, otul nimi siebie, niech będą pełne ciepła, które wypełni ciebie… Bo szkoda czasu…
Czytaj dalej...Otulając ciepłem…
Świt co dzień nam zapowiada jeszcze trochę z nocą gada, o poranku co we mgle słońce ze snu budzić chce. By nam niebo pojaśniało błękit piękny dziś nam dało, by…
Czytaj dalej...Przebudzenie aniołka
Otwierasz szeroko oczęta zdziwione zaspane wyciągasz ufnie rączęta kochane paluszkami delikatnie świat obejmujesz swym uśmiechem wokół promieniujesz Czy coś piękniejszego może być na świecie niż przebudzenie aniołka Ja nie …
Czytaj dalej...Wnusia Zosia
Kiedy ranny świt pachniesz świeżutką bułeczką a o poranku jesteś już jak jogurtowe ciasteczko Z niecierpliwością czekam przy Tobie o porannym brzasku kiedy otworzysz oczy mój mały …
Czytaj dalej...Budzenie poranka
brzask już przemywa twarz czystą rosą wychodzi z mroku żegna się z nocą świt uchylił już swoje powieki podgląda słońce przez szparki oczu zawstydzone, że chyba zaspało przeciąga się jeszcze…
Czytaj dalej...