Smutna historia

Ludzkie życie kręci się
W koło jednej tylko rzeczy
Miłość – która skarbem jest
Miłość – która świat niweczy
Zawsze, kiedy było źle
Mogłam zwrócić się do niego
On był zawsze niczym cień
Który chronił mnie od złego
Jak odpowiedź na to brzmi
Jakie tego są przyczyny
Że najukochańszych swych
Niczym wrogów kaleczymy?
Stanął dęba cały świat
Schemat, który wałkowałam
Niestrudzenie tyle lat
Jednym czynem swym złamałam
Wciąż pamiętam jak przez [...]


Autor wiersza: gaba
Wiersz dodano 20 stycznia 2010
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Główna, O miłości
komentarzy (2)

Morderczyni

Upadam, topię się, wciąż głębiej i bezpowrotnie
Dławię się, młócę ciałem wodę która ciężarem przygniata, zapadam się wciąż głębiej w czeluści oceanu
Krzyczę, wołam, niech ktoś mnie uratuje, lub zabije teraz
Wyciągam dłoń z nadzieją, wzywam kogoś, na próżno
Jedyny mój grzech
zabicie człowieka
głęboki był mój ból
lecz dziś zrobiłabym to samo
wydrzyj to, okalecz i patrz jak krwawię
powal na ziemię, pozbądź [...]


Autor wiersza: ginerva
Wiersz dodano 19 stycznia 2010
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Mroczne
komentarzy (3)

Mury

Widziałeś mury przeciwności
Nawet, gdy nie znałeś mojego imienia
Lecz tkwiłeś w zapiekłej pewności
Że nawet najgrubszy mur jest do zburzenia
Choć nigdy nie chciałam cię zranić
Patrzyłam na ciebie zza złudnej osłony
Ten widok był jednak nieznany
Twym oczom nieszczęsną miłością zamglonym
Przepraszam, jeśli pomyślałeś
Że pod tą osłoną ideał się kryje
Przepraszam, jeśli pokochałeś
Kogoś, kto wyłącznie w twej fantazji żyje
Nie da się oszukać [...]


Autor wiersza: gaba
Wiersz dodano
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, O miłości
komentarzy (2)

Mój Świat

Świat mój wojną jest szargany,
Tu niszczony, zabijany,
Wokół tylko karabiny,
A pod nimi leżą miny,
Człowiek z domu wyjść nie może,
W ludzkich duszach zawsze noże,
Czy Bóg komuś tu pomoże?
Gdy tak długie są te noże?
Wciąż terroryzm się tu szerzy,
Coraz więcej jest żołnierzy,
Świat powstaje, świat upada,
To zaleta czy też wada?
Małe dzieci zapłakane,
Piaski łzami ich zalane,
Gdzieś tam mąż swą żonę biję,
Czy [...]


Autor wiersza: Krzysztof Hess
Wiersz dodano 11 stycznia 2010
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Smutne, Życie nad życie
komentarzy (0)

Bezgraniczny ból

bezgraniczna udręka
rozpaczliwe błaganie
smutne oczy
twarz we łzach
spazmatyczne łkanie
przyspieszony oddech
proste cięcie
metaliczny krwi smak
z afektem zbrodnia popełniona
wokół mnie
kałuża krwi
łez ślad
histeryczny śmiech
wściekły płacz
pod płaszczykiem uprzejmości
pod maską normalności
prawdziwa twarz,
ukrywana
przed ludźmi od wielu lat

Podobne wiersze


Autor wiersza: ginerva
Wiersz dodano 29 listopada 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Główna
komentarzy (3)

Pod osłoną mroku

Ciemność otacza mnie ze wszystkich stron
czuję jak od podłogi bije okropny chłód
przenikając cienką tunikę
łańcuchy cicho pobrzękują
nadzieja już dawno zgasła
nie ma dla mnie ratunku
słyszę ciężkie kroki
już po mnie
wchodzisz do celi
widzę piękny blask pochodni i twej kolczugi
wyciągasz miecz
boże jak to boli
a potem już tylko ciemnosć
odpływam w niebyt

Podobne wiersze
W mroku nocyW mroku nocy, pod płaszczem cieni.

Przez znisz…Do [...]


Autor wiersza: ginerva
Wiersz dodano 11 listopada 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Mroczne, Pesymistyczne
komentarzy (2)

Niezrozumiałe

Siedzisz nie opodal mnie i patrzysz
ze smutkiem, zamyślona
czekasz licząc
chwile, nieskażonej ciszy
milczysz, ciągle milczysz
ale dlaczego miałabyś mówić?
Jeśli zaczniesz mówić to i tak nikt cię nie usłyszy
odetchnij od tych ludzi
mnie możesz wszystko powiedzieć
ja cię wysłucham, nie będę patrzeć krzywo
jak te idiotki teraz
mów co myślisz,co czujesz, będę wdzięczna
będziemy nienawidzić ludzi póki starczy nam sił
czujesz to?
mamy [...]


Autor wiersza: ginerva
Wiersz dodano
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Mroczne, Smutne
komentarz (1)

Nic NAS nie zmieni…tylko mogiła. /Memento Mori!/

Świat ciągle pędzi życie się zmienia
po wiośnie – lato – jesień – i zima
wiruje barwnie jak film puszczony
pogoni ciągłej nic nie zatrzyma
kamień i skałę z czasem rozkruszy
woda, wracając gdzie źródeł cele
i Ziemię całą wskrzesi, poruszy
okrągłym rokiem ten młyn wymiele
…ryjąc na życia kolejnych słojach
wschody zachody śladów nim zginą
zmarszczek dodając zmąconym rzekom
zanim zmęczone do morza wpłyną
góry z [...]


Autor wiersza: spox
Wiersz dodano 31 października 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, apel, rozważanie
komentarzy (3)

już przegrałam…:(

Zostałam sama na tym wielkim świecie,
tak bardzo cierpię a wy o tym nie wiecie.
Zamknięta w sobie skryte me serce,
ile jeszcze można żyć w takiej rozterce?

Ma dusza zagubiona zmęczona już cierpieniem,
wciąż we mnie tkwi,ale żyje tylko złudzeniem.
Nie potrafię już na nowo odnaleźć siebie,
coraz częściej myślę o bogu i o tym jak jest tam w niebie.

Straciłam już [...]


Autor wiersza: misia8900
Wiersz dodano 29 października 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, O miłości, Życie nad życie
komentarzy (2)

Ułuda…

Wciąga cię upadek bezsilność i otchłań
martwe i zniszczone sączysz jak krew miasta
a złudna nadzieja jest twoim bożyszczem
wszystkim jest dla ciebie ten popiół i diament
co dzień śnisz o pustce żyjesz śmierci cieniem
to niczym choroba lęk w twym sercu wznieca
tak bezradnie patrzysz na swe przemijanie
a grzech trawi wszystko co miałeś ważnego
odrzuciłeś skrzydła, zagrzebałeś różę
przegrała twa pamięć [...]


Autor wiersza: spox
Wiersz dodano 27 października 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne
komentarzy (6)

Dupnicy

Na  dupie  siedzą
nic   nie   robią
jeszcze   narzekają
że   źle  się   mają

Podobne wiersze


Autor wiersza: szczepionka
Wiersz dodano 2 października 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, apel, fraszka
komentarzy (7)

Nieczynnicy

Stoicy stoicy stoicy
prześmiewcy krytycy
do jednego was wora
i  z dworu fora

Podobne wiersze


Autor wiersza: szczepionka
Wiersz dodano
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, apel
komentarzy (2)

Chory wiersz schizofrenika

Jak   napisać  o   tym
siedzą  we mnie
małe   zakochane    tęsknoty
obok   prześmiewnej   głupoty
dla  równowagi
nie   chcę  rozważnej    rozwagi
ani  co  gorsze  poważnej   powagi
niech  w  togi   i   gronostaje
ubierają  się  ci  którym nie  staje
nie  staje  wyobraźni  i  humoru  oczywiście
zamiast  moheru  chcę  laurowe  liście
laurowe  liście  w  bigosie  oczywiście

Podobne wiersze
DentystaHoryzont –

chory ząb.Wiersz bez słówmarzy mi się taki [...]


Autor wiersza: szczepionka
Wiersz dodano 7 września 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Główna, Życie nad życie
komentarzy (4)

S.O.S dla Poezji

Wiersz “na bieżąco”, napisany na (szkółkę wiersza) w temacie “alegoria poezji”, no i tak mi się ta wizja przedstawiła…


Autor wiersza: spox
Wiersz dodano 29 lipca 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Fantastyka, Główna
komentarzy (4)

Z pamiętnika masochisty

Proszę Cię, uratuj mnie
zanim znów utonę w rozpaczy,
która przyszła znikąd, nieproszona
i przyniosła ze sobą czarne chmruy
One znów przesłonią mi prawdę..
Nie pozwól im, proszę,
błagam Cię! Nie pozwól im…
Nie pozwól im mnie zabrać
One otuliły łagodną mgłą moje serce
Znów mrok całuje moje oczy
Proszę Cię, zatrzymaj to, nie pozwól im!
Błagam… one ciągną mnie w dół!..
Znów w dół, już czuję [...]


Autor wiersza: Lena
Wiersz dodano 22 lipca 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Mroczne, Życie nad życie
komentarzy (0)

Requiem pamięci

Dzwoni jękiem rozpaczy
desperacja wyrwana z piersi
jak w bólu rozdrapane wspomnienie.
Skrzypiec rzewne oddechy,
drżenie ukryte w mocy smyczka
kołysze niczym szaleniec.
Brzmią nieludzko dźwięki
skąpana w czerni molowa gama
bólu, straty i przekleństwa pamięci.
Tony wyrafinowane
nie dają odpocząć,
narasta napięcie.
Melodia targa,
pulsuje i przepełnia
niepokój zasnuwa myśli.
Rozdygotana, chropowata
staje się porywającym tańcem
ciemnych akordów.
Mgłą zasnuwa oczy
w sercu mruczy rozpaczą.
Już nic nie słyszę,
a nadal brzmi we mnie.
http://www.youtube.com/watch?v=e2Ma4BvMUwU

Podobne wiersze
[...]


Autor wiersza: ewaaga
Wiersz dodano 6 czerwca 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Mroczne
komentarzy (8)

Czekanie

księżniczka miłości
nie może zasnąć na ziarnie zdrady
zazdrość wachlarzem sen oddala
pożądanie pali
była jego królową
on był jej królem
zdrada spisek uknuła
zbratała się z bólem
niepokój zawładnął
zemsta coraz głośniej puka
w przeciągu myśli miłość
skuliła się w kątku
upokorzona czeka

Podobne wiersze
PłaczPłacz i zgrzytanie

to losu wołanie.

Tylko …Dobrze że jesteśTwoje   istnienie
to dla mnie marzenie
to dla m…CzekanieJa boje się i czekam

tęsknie do życia [...]


Autor wiersza: minawia
Wiersz dodano 22 maja 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, O miłości
komentarzy (4)

Temat … a niech to …

“Jedna kropla miłości jest warta więcej
niż cały ocean dobrych chęci i rozumu”
(anonim)
piszesz i czytasz erotyk
jak ważny dla ciebie
jest dotyk
dotyk tak czuły i delikatny
albo brutalny prawie nachalny
dłonią ustami nosem i wzrokiem
podszepty rozkoszy do ucha donosi
i gdy już wszystkie zmysły
w najwyższym stopniu zasilania
hormonów pracują
ach i och czują
tętnem pulsują
mrówki cię swędzą
zamek w rozporku doskwiera
serce kołacze
oddech zapiera…
to
jego/jej nie ma

…*jasna [...]


Autor wiersza: minawia
Wiersz dodano 20 kwietnia 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Życie nad życie
komentarz (1)

Prawda

Opadło uniesienie i uzależnienie
pisze to z wewnątrz, z środka
Rozumiesz ?
Niecierpliwość to słabość
bo chcesz już to mieć
Metafora przemawia
prosto z serc
Nabrałem siły i mogę wrócić
Wiesz ?!
lecz koniec był wcześniej
zapomniałem
Chciałbym to powtórzyć
i uledz pokusie
pocałować cie w usta
przeprosić
nie być tchórzem
lecz czasu nie cofniesz
i wspomnień też
mogłaś je zabrać
nie prowokować we mnie łez…

Podobne wiersze
Prawda nad prawdamiPrawda to to
co mi się  [...]


Autor wiersza: kaczykcz
Wiersz dodano 2 marca 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Romantyczne
komentarzy (2)

Sama już nie wiem

Sama już nie wiem :
początek końca, czy koniec zupełny?
Jeżeli ma nastąpić to daj troszkę otuchy
pokaż, że umiesz kochać, że zawsze kochałeś.
Ja Ciebie utulę, przyłożę do serca.
Spróbuję zapomnieć co złe było, co bolało.
Zostaniesz we mnie bo tak me serce chciało.
Przepraszam, to smutne
ale w takim jestem nastroju.
Nic mi nie daje spokoju.
Staram się jak mogę
utrzymać fason
unieść w górę [...]


Autor wiersza: Kowal
Wiersz dodano 2 lutego 2009
Wiersz w kategorii: Dramatyczne, Główna, Smutne
komentarz (1)